Historia cz. 1
Historia Fundacji rozpoczęła się trzydzieści lat temu od spontanicznej i bezinteresownej akcji grupy studentów z krakowskich uczelni oraz kleryków jezuickich, którzy ofiarując serce i czas, podjęli inicjatywę niesienia pomocy wychowankom z państwowych domów dziecka. Starali się oni stworzyć namiastkę atmosfery życzliwości, przyjaźni, miłości, której zabrakło w domach rodzinnych. Organizowali dzieciom między innymi wspólne spacery, pomagali w nauce, zapraszali do swoich mieszkań, razem udawali się na niedzielną Mszę świętą. Podjęli również starania organizowania wakacyjnych wyjazdów.
W celu ujęcia w ramy organizacyjne rozwijającego się wolontariatu na rzecz dzieci pokrzywdzonych przez los, w 1980 roku z inicjatywy o. Ludwika Piechnika oraz Katarzyny i Jana Maderów powołano do istnienia Akcję Pomocy Dzieciom, której głównym mottem działania były słowa: "Cokolwiek uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, Mnieście uczynili". Dzięki tym staraniom w Żmiącej już w roku 1981 po raz pierwszy w wakacje mogło wypoczywać dziesięcioro dzieci a cztery lata później- 66 dzieci.
Wielkie oddanie i gotowość wsparcia podjętych działań zaoferował jezuita o. Ludwik Piechnik. Objął on studentów opieką duszpasterską, służył wiedzą i doświadczeniem pedagogicznym. Organizował spotkania formacyjne i kształceniowe. Ojciec Ludwik wielokrotnie podkreślał potrzebę współpracy między laikatem i Kościołem. Zachęcał i mobilizował do aktywności, wychodząc z założenia, że laikat może i powinien dotrzeć do środowisk niedostępnych dla duchowieństwa; Kościół powinien natomiast wspierać działania ludzi świeckich materialnie i duchowo.
Dzięki staraniom ojca
Piechnika zakupiono w Żmiącej koło Limanowej gospodarstwo
rolne
(znajdowały się w nim stary dom, stodoła i stajnia)
, stało się ono zalążkiem
prężnie zorganizowanej działalności opiekuńczo - wychowawczej. Do grona
bliskich współpracowników ojca od początku należeli Katarzyna i Jan Maderowie, którzy do tej pory kontynuują rozpoczęte przed trzydziestu laty
dzieło z oddaniem pracując na rzecz dzieci dotkniętych sieroctwem
społecznym. Jako gospodarze obu domów- w Żmiącej i Krakowie, jednocześnie
kierują Ośrodkiem Adopcyjno - Opiekuńczym i Ośrodkiem Opiekuńczo-
Wychowawczym „Dzieło Pomocy Dzieciom”.
Początki w Żmiącej nie
zapowiadały kwitnącego rozwoju. Przez kolejne lata o. Piechnik inspirował i
kierował rozwojem ośrodka starając się między innymi o pieniądze,
transporty z darami z zagranicy
oraz
jego rozbudowę. Z czasem o Żmiącej zaczynało być coraz głośniej. Pojawili
się ofiarodawcy z Holandii, Niemiec, Francji (głównie żywności, odzieży i
środków chemicznych). Podupadłe gospodarstwo trzeba było wyremontować oraz
wybudować nowe budynki. Postawiono dwa drewniane domki w stylu góralskim, a
w dalszej kolejności wybudowano piękny, duży dom, harmonijnie wpisany w
teren Beskidu Wyspowego.
Rozwój Akcji był możliwy dzięki coraz szerszej współpracy z różnymi instytucjami. Ogromnym wparciem była pomoc zakonu jezuitów z Prowincji Polski Południowej oraz jezuitów z Niemiec. W sprawy Akcji czynnie zaangażował się generał zakonu o. Peter Hans Kolvenbach i Caritas z Monachium.