
Ośrodek
Opiekuńczo - Wychowawczy "Dzieło Pomocy Dzieciom" z siedzibą w Krakowie jest
placówką niepubliczną w rozumieniu ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy
społecznej (Dz.U. z 2008 r., Nr 115, poz. 728), współfinansowaną głównie ze
środków Gminy Miejskiej Kraków za pośrednictwem Miejskiego Ośrodka Pomocy
Społecznej. Organem założycielskim i prowadzącym Ośrodek jest Przełożony
Prowincji Polski Południowej Towarzystwa Jezusowego w Krakowie.
Ośrodek jest wielofunkcyjną placówką opiekuńczo-wychowawczą. Zapewnia
dziecku dzienną i całodobową opiekę oraz wychowanie realizując zadania
przewidziane dla placówki wsparcia dziennego, placówki interwencyjnej i
placówki socjalizacyjnej, a także łączy dzienne i całodobowe działania
terapeutyczne, interwencyjne i socjalizacyjne skierowane na dziecko i
rodzinę dziecka.
PLACÓWKA SOCJALIZACYJNA "Dzieło Pomocy Dzieciom"
Placówka socjalizacyjna przeznaczona jest dla małych dzieci (w wieku od 2,5 do 10-12 lat) wymagających zapewnienia im całodobowej opieki i wychowania, zaspokojenia ich potrzeb życiowych, które stale lub okresowo nie mogą być zaspokojone w ich domu rodzinnym. Czas pobytu dzieci w ośrodku reguluje statut Placówki Opiekuńczo Wychowawczej „Dzieło Pomocy Dzieciom”.
Pobyt dzieci w Ośrodku winien być czasem przygotowania ich do przejścia w przyszłości do rodziny biologicznej, zastępczej lub adopcyjnej.
Zadania Ośrodka:
Organizacja życia i pracy w Ośrodku Opiekuńczo Wychowawczym „Dzieło Pomocy Dzieciom”:
Dzieci,
w zależności od ich indywidualnych potrzeb, mieszkają w jednym z dwóch domów
– w Krakowie przy ul. Rajskiej 10 lub w Żmiącej k/Limanowej. System pracy
wychowawców w obydwu domach jest taki sam.
Dzieci mają od zaraz zapewnioną konsultację i diagnozę lekarską oraz stałą
opiekę psychologiczno-pedagogiczną. Opiekę nad nimi sprawuje w każdej grupie
na zmianę dwóch wychowawców.
Mieszkają oni z dziećmi 24 godziny na dobę niezmiennie przez okres jednego
tygodnia, co pozwala stworzyć dzieciom namiastkę życia rodzinnego
rekompensujące brak prawdziwego domu. Wychowawcy to nie "pan", "pani" tylko
"ciocia" i "wujek".
Organizują oni dzieciom zajęcia dydaktyczne, włączają w pomoc w wykonywanych
przez siebie codziennych czynnościach domowych także dzieci. Kształtuje to
samodzielność, obowiązkowość dzieci, pozwala im poczuć się potrzebnym i
ważnym współgospodarzem domu.
W opiece nad dziećmi wspierają wychowawców wolontariusze oraz rodziny
zaprzyjaźnione.
(zobacz wolontariat)